Prikkelbaar darm syndroom en darmonderzoek

Op darmklachten.nl kunt u een uitvoerige onderzoek aanvragen, om de oorzaak van prikkelbaar darm syndroom klachten te ontdekken.

Feces monster verzamelen voor onderzoek prikkelbaar darm syndroom
Feces monster verzamelen voor onderzoek naar de oorzaak van prikkelbaar darm syndroom symptomen.

Diagnose prikkelbaar darm syndroom (PDS) wordt in Nederland soms te vroeg en ten onrechte gesteld. De term prikkelbaar darm syndroom zou eigenlijk alleen gebruikt moeten worden wanneer alle mogelijke oorzaken voor chronische darmklachten zijn uitgesloten.

Sommige huisartsen benoemen onbegrepen chronische darmklachten ‘prikkelbaar darm syndroom’, zonder eerst uitgebreid onderzoek aan te vragen. Het is nodig om alle mogelijke oorzaken van de klachten uit te sluiten. Ontlastingsonderzoek is een betrouwbare manier om de oorzaak van prikkelbaar darm syndroom symptomen te achterhalen.

Er is dus een gebrek aan diagnostiek bij darmklachten. Bovendien is de behandeling van chronische darmklachten vaak beperkt. Voeding heeft veel met prikkelbaar darm syndroom te maken. Slechte voeding kan (vooral op lange termijn) veel klachten veroorzaken die overeenkomen met prikkelbaar darmsyndroom. In Nederland, waar veel brood (en andere zetmeel en suiker rijke voeding) wordt gegeten, komen prikkelbaar darm syndroom klachten vaak uit dieet voort. Het kan te maken hebben met een voedselintolerantie, zoals glutenallergie of lactose intolerantie.

Prikkelbaar darm syndroom en parasitologisch onderzoek

Een van de belangrijkste oorzaken van prikkelbaar darm syndroom-klachten is besmetting met eencellige darmparasieten. Infectie met protozoa komt veel vaker voor bij mensen met prikkelbare darm syndroom dan bij gezonde mensen en blijkt vaak de klachten te veroorzaken.

Het NHG geeft wel aan dat na bezoek aan een risicogebied met moet denken aan een Giardia lamblia besmetting. Echter kinderen worden ook vaak op school of de peuterspeelzaal besmet. Bovendien zijn er andere darmparasieten die nog vaker voorkomen.

De meest voorkomende darmprotozoa bij prikkelbaar darm syndroom zijn:

1)  Dientamoeba fragilis.

2) Giardia lamblia.

3) Blastocystis hominis.

Biologische markers bij chronische darmklachten verdacht op prikkelbaar darm syndroom:

Biomarkers

Biomarkers in de ontlastingbij prikkelbaar darm syndroom vertellen veel over de gezondheid van de darmen.

calprotectine en lactoferrine

Fecale biomarkers zijn calprotectine en lactoferrine. Het zijn stoffen die worden uitgescheiden door neutrofiele granulocyten in de darm. Beide markers die gevoeliger dan andere onderzoeken. Fecale calprotectine kan significant verhoogd zijn in gevallen van colitis ulcerosa en de ziekte van Crohn.

Calprotectine is een goede maat voor diagnostiek en monitoring van patiënten met IBD zoals colitis ulcerosa en de ziekte van Crohn. De resultaten bevestigden eerdere literatuurbevindingen dat calprotectine niet alleen differentieert tussen patiënten met onschuldige darmklachten en ernstiger pathologische afwijkingen, maar tevens een aanwinst vormt voor het onderscheid tussen actieve en niet-actieve IBD.

Calprotectine wordt door de VU te Amsterdam gebruikt, ook MGlab&Advies heeft de analyse opgenomen in het pakket.

fecale occult bloed test

De humaan immunochemische fecale occult bloed test, iFBOT, kan bloed in ontlasting aantonen. De Nederlandse Gezondheidsraad maakte in 2009 bekend dat, indien 60% van mensen van 55 tot 75 jaar zich door middel van iFBOT, zouden laten screening, dat een reductie van 1.400 sterfgevallen door darmkanker per jaar zou betekenen. Het  NTVG publiceerde deze gegevens en de auteur concludeerde: screening op darmkanker is haalbaar, acceptabel en kostenbesparend.  In Shanghai, Chinawerden 5.919 patiënten getest met iFOBT: 314 (5.30%) was positief. Bij in totaal 116 van deze groep (36%) werden afwijkingen gevonden: 16 personen hadden colorectale kanker, 94 adenomateuze poliepen en 6 patiënten colitis ulcerosa.

Conclusie

Tal van onderzoekers benadrukken het belang van vroege diagnostiek.

Patiënten met darmklachten en prikkelbaar darm syndroom brengen enorme directe en indirecte kosten met zich mee en, niet te vergeten, lijden aan een verlies van levensvreugde.

In de eerstelijnsgeneeskunde kan gebruik worden gemaakt van ontlastingsonderzoek bij ‘prikkelbaar darm syndroom’. Dit is aantoonbaar kostenbesparend, verkort het ziekte traject en is niet-invasief. Men heeft niet te maken wachttijden en de arts kan gerichter doorverwijzen naar de specialist. Voorselectie kan gemaakt worden van wie het meest heeft aan een colonoscopie.

‘gebrek aan diagnostiek bij patiënten met chronische darmklachten’

Er kunnen economische en ethische vragen gesteld worden over het gebrek aan diagnostiek bij patiënten met ‘prikkelbaar darm syndroom’ chronische darmklachten. Mensen met chronische darmklachten maken tot wel vier keer zo veel medische kosten dan mensen zonder darmklachten. Zij komen ook veel vaker bij de arts over de vloer. Patiënten bezoeken de arts vaak wanneer de klachten verergeren. Meestal worden alleen de symptomen bestreden, maar de oorzaak van de klachten wordt niet ontdekt omdat er nooit volledig onderzoek plaatsvindt. In gevallen waar de chronische klachten kan de darm verergeren, zal inwendig onderzoek plaatsvinden (een endoscopie of zelfs een ziekenhuisopname). Hierdoor rijzen de kosten de pan uit.

Voor mensen met chronische darmaandoeningen kunnen de persoonlijke kosten ook zeer hoog zijn, door arbeidsverlies en gebruik van supplmeneten. Door vermoeidheid en pijn kan productiviteit afnemen en kan bijvoorbeeld de carrière worden geschaad.

Geld is belangrijk, maar dat is uiteraard een secondaire overweging. Het kan honderden of duizenden euro’s besparen om de oorzaak van chronische ‘prikkelbaar darm syndroom’ darmklachten te ontdekken, maar dat is een kleine bedrag vergeleken met de prijs voor iemand die jaren van zijn of haar leven te maken heeft met verlies van levensvreugde. E. van der Horst en collega’s schrijven in het NTvG van juli 20103 dat Nederlandse artsen geen ernstige aandoeningen missen door weinig scopien uit te voeren. Dit is goed om te horen, maar de definitie van “ernstig” is vrij beperkt. Voor iemand die zich jaren lang met een chronische aandoening tobt, is de situatie ernstig genoeg.

Er is ook een ethische vraag: is het de taak van de arts om alleen ernstige aandoeningen op te sporen? Of om, waar mogelijk, de oorzaak van lijden op te sporen om op die wijze de gezondheid te herwinnen of de kwaliteit van het leven te verbeteren? Is het niet de taak van de arts een diagnose te stellen? Ook ‘kleine’ diagnoses zoals een melksuiker intolerantie en andere ‘prikkelbaar darm syndroom’ klachten?

Prikkelbaar darm syndroom verhalen:

Heb je iets te vertellen over je persoonlijke ervaringen met PDS? Vertel het de wereld! Onderstaande berichten hebben we ontvangen van mensen over PDS:

Anoniem:

“Ik ben het helemaal eens met de bovengenoemde stellingen over over de ethische vraagstukken .

Zelf tob ik al jaren en jaren met chronische darmproblemen.
Ik ben door gebrek aan daadkracht en inzicht van huisartsen, dieetistes,
alternatieve genezers, wichelroedelopers, internisten, ooratsen,
psychologen, psychiaters, tandartsen, iriscopisten,
mondhyginisten, duizenden euro s en guldens kwijt geraakt, terwijl ik
al zins mensenheugenis niet meer werken kan.

Vooral s morgens ben ik helemaal gesloopt. Doordat huisartsen nooit eens grondig, daadkrachtig en met juiste kennis van zaken de problemen aanpakken en jij zelf maar constant van het kastje naar de muur wordt gestuurd ga je je uiteindelijk maar in het alternatieve circuit bewegen waar dat schorum zo 100 euro per uur vraagt of zelfs 70 euro per half uur, en dit terwijl je geen werk hebt omdat je constant ziek bent of onderweg bent je klootte te voelen.

Dan had ik weer candida, dan weer moest ik naar de psycholoog etc etc etc etc.

Het uiteindelijk resultaat is dat je nergens meer naar toe wilt want overal
om je heen staan haaien die proberen een slaatje te slaan uit het feit dat je chronisch ziek bent.

althans zo voelt het na een tijdje in het alteratieve circuit.

Daarna komt het proces dat je niet meer uit gaat, zeker natuurlijk niet
meer uit eten, je bent eigenlijk te slap voor sporten, je bent vaak moe,
lusteloos, je blijft maar liever thuis, en vertelt je vrienden etc om je heen
maar niet meer je klachten want je ziet dat ze denken, daar heb je die
aansteller weer; ga eens aan het werk charlethan!

Nee, ik heb geen enkele vertrouwen meer in huisartsen en aanverwanten want een juiste analyse en behandeling schijnt voor 99 procent niet weggelegt.

Zij weten het wel, zij weten het beter, in 10 minuutjes moet je alles maar uitleggen en voor je het weet sta je weer op straat, beduisd dat je weer niet gehoord en geholpen bent.

Het werd zelfs zo erg dat ik in de WAO kwam en ik maar me steeds tegen alles en iedereen moest verantwoorden waarom iemand die er groot en sterk uitzag niet werkte.

Ik begrijp nu wel dat de premies van de zorgverzekeringen constant stijgen.
Inmiddels is door deze klachten de helft van mijn leven naar de klote gegaan, met dank aan de nederlandse samenleving, zeker mijn werkzame leven, want wie neemt zo n persoon nog na al die jaren in dienst indien de klachten uiteindelijk eventueel opgelost worden.

 Prikkelbaar darm syndroom dieet

Elimineer granen en zetmeel:

Zetmeel

Zetmeel is een levenloos, leeg product dat voor honderd procent bestaat uit glucose moleculen. Ketens van duizenden en nog eens duizenden glucose moleculen. In de eerste plaats worden deze ketens al in de mond opgeknipt en komt de glucose vrij. Het wordt via de dunne darm opgenomen in het bloed, waar het wordt omgezette in triglyceriden en wordt opgeslagen als buikvet. De helft van de bevolkking heeft een te dikke buik. De cardioloog dr. Dawis schreef hierover een boek en noemde het de the wheatbelly. Niet een bierbuik maar tarwe brood buik, in het Nederlands vertaald als broodbuik.

Granen dragen bij tot allergieën, hart- en vaatziekten en ontstekingsziekten. Een tweede en essentieel punt is dat zetmeel de darmflora niet voedt, integendeel. Ook volkoren producten zijn niet gunstig want het zetmeelgehalte is te hoog, de harde vezels van granen bevatten schimmelsporen en vormen geen voedingsbodem voor de darmflora. Alle granen, gedroogde noten, zaden en vruchten bevatten mycotoxines. Mais is zeer gevoelig voor schimmel daar het gebruikt wordt als diervoeder, komen deze sporen in het vlees terecht.

Elimineer granen

• Bij vermoeid, probeer eens een maand geen zetmeel te gebruiken en suikerrijke producten en alle granen weg te laten.

• Steeds meer mensen eten glutenvrij, vaak hebben zij geen glutenallergie maar zijn intolerant voor gluten. Glutenvrij brood bestaat voor ruim 60 tot 80 % uit zetmeel. Het is gemaakt van rijst en mais, dit zijn gras familie en worden lang niet goed verdragen je kan er moet van worden.

• Rijstwafels bestaat voor 89%.

• Zetmeel wordt opgenomen in de dunne darm en draagt bij tot overgewicht.

• Alle granen bevatten mycotoxines, schimmelsporen die niet zijn te verwijderen en schadelijk zijn voor de gezondheid.

Low carb Superbrood, zonder graan en zonder zaden.

Je kan heel lekker eten zonder granen, pasta en aardappelen en steeds meer mensen eten paleolithisch of een ‘low cab’ dieet. Toch mis je soms de cracker voor tussendoor of broodje voor het lekkere beleg of snack voor onderweg.

‘Health is a gut issue’

Deze hechte bacteriële gemeenschap ontwikkelde zich op basis van voedsel dat honderdduizenden jaren lang gebruikte. Bij Superfood brood concept wordt rekening gehouden met de menselijke genen en vooral ook met de genen van de bacteriën die het voedsel voor ons verteren.

De totale DNA van deze 1 tot 1.5 kg darmbacteriën bevatten 100 maal zo veel genen als al het menselijke DNA bij elkaar genomen.

Compost

Wat zich afspeelt in de dikke darm is te vergelijken met een compost hoop. In de composthoop fermenteren bacteriën plantresten, hierbij komt veel energie vrij. Dit proces duurt 5 tot 6 maanden.

Hetzelfde proces vindt plaats in de darm, de plant eters is al het ware een wandelend compost vat.

Het verbazingwekkend is dat dit proces zich in 24 uur afspeelt de mooie vruchtbare mest die de planteter uitscheidt is al het ware hetzelfde als compost. Bij de verwerking van de voedselrestanten komt een enorme hoeveelheid energie vrij in de vorm van vetzuur.

Er worden zoveel vetzuren geproduceerd en in het bloed opgenomen dat er voldoenden calorieën beschikbaar zijn voor de koe om melk en vetten uit te scheiden en voor een zebra om duizenden km te rennen.